یکی از عناصر همیشگی داستان های X-Men، ترس و نفرت جامعه از جهش یافته ها است. انسان های عادی معمولا قدرت های جهش یافته ها را نشانه مرحله ای تازه در تکامل می دانند؛ تغییری که ممکن است نظم آشنای جامعه را به هم بزند.
به همین دلیل، اعضای ایکس من در بسیاری از داستان ها فقط برای نجات جهان نمی جنگند، بلکه برای پذیرفته شدن نیز تلاش می کنند.

این موضوع در دنیای سینمایی مارول اهمیت بیشتری پیدا می کند. مردم این دنیا سال ها شاهد حضور ابرقهرمانان مختلف بوده اند و در بسیاری از مواقع، انتقام جویان را نجات دهندگان خود دیده اند.
بنابراین اگر جهش یافته ها از همان ابتدا با نفرت عمومی روبه رو شوند، داستان باید دلیلی برای این تفاوت ارائه کند.
«مرد عنکبوتی: روز کاملا جدید» می تواند چنین زمینه ای را فراهم کند. در این برداشت، جین گری نخستین جهش یافته ای است که مردم به شکل گسترده و مستقیم با قدرت هایش روبه رو می شوند؛ قدرت هایی که برخلاف بسیاری از توانایی های ابرقهرمانان، مستقیما اختیار ذهن و بدن افراد را تهدید می کنند.
قدرتی که ترس از جهش یافته ها را شکل می دهد
طبق متن منبع، بازاریابی فیلم هویت شخصیت سیدی سینک را پنهان نگه داشته بود، اما برخی مخاطبان حدس زده بودند که او نقش جین گری را بازی می کند. در این روایت، جین گری نخستین عضو ایکس من در جهان اصلی دنیای سینمایی مارول به شمار می رود؛ زیرا ولورین در «ددپول و ولورین» از جهانی دیگر آمده بود.

نکته اصلی، نوع قدرت جین گری است. او می تواند ذهن افراد را کنترل کند و بدن شهروندان را در اختیار بگیرد؛ قابلیتی که پیش از این در چنین ابعادی برای مردم این دنیا نمایش داده نشده است. کنترل ذهن فقط به معنای شکست دادن یک دشمن یا تخریب یک ساختمان نیست. قربانی ممکن است بدون اختیار خود دست به کاری بزند که هرگز انتخابش نمی کرد.
در ادامه داستان، جین گری ظاهرا دامنه قدرتش را گسترش می دهد و بخشی از منهتن را تحت کنترل خود قرار می دهد. شهروندان در جای خود منجمد می شوند و تجربه ای را پشت سر می گذارند که دست کم در مورد ام جی، با آگاهی و احساس همراه است. این تفاوت مهمی با حمله های معمول انتقام جویان دارد: مردم فقط با یک مهاجم بیرونی روبه رو نیستند، بلکه احساس می کنند اختیار بدنشان از آن ها گرفته شده است.
تحلیل منبع همچنین به صحنه ای اشاره می کند که جین گری، ام جی را وادار می کند مرد عنکبوتی را ببوسد. فارغ از پیامدهای روایی این صحنه، چنین اتفاقی برای توضیح ترس عمومی از قدرت جین اهمیت دارد؛ زیرا مرز میان تهدید جسمی و نقض کامل اختیار شخصی را از بین می برد.
تفاوت جین گری با بحران های انتقام جویان
مردم دنیای سینمایی مارول پیش از این نیز آسیب های زیادی دیده اند. نبرد نیویورک، ماجرای بلیپ و اتفاقات مرتبط با وید، همگی تجربه هایی بوده اند که زندگی شهروندان را دگرگون کرده اند. با این حال، این حوادث لزوما به نفرت عمومی از خود قهرمانان منجر نشده اند.

انتقام جویان البته همیشه محبوب نبوده اند. تلفات نبردها، به ویژه در سوکوویا، دولت ها را به تصویب پیمان های سوکوویا رساند. اما این واکنش بیشتر سیاسی و حکومتی بود تا شکل گیری نفرتی فراگیر از ماهیت و وجود خود قهرمانان.
تفاوت جین گری در این است که قدرت او به صورت مستقیم با مفهوم اختیار فردی درگیر می شود. انتقام جویان ممکن است هنگام دفاع از جهان باعث مرگ یا ویرانی شوند، اما هدفشان نجات مردم است. جین گری در این روایت، آگاهانه یا ناخواسته، خود مردم را به ابزار قدرتش تبدیل می کند. از نگاه شهروندان، چنین تهدیدی می تواند بسیار شخصی تر و هراس آورتر باشد.
چرا نوجوان بودن جین گری اهمیت دارد؟
نوجوان بودن جین گری نیز به این تصویر دامن می زند. در بسیاری از جوامع غربی، نوجوانان گاهی به عنوان گروهی سرکش، بی ثبات یا مستعد رفتارهای خطرناک تصویر می شوند. ترکیب این تصور با قدرت کنترل ذهن می تواند باعث شود مردم جین را نه فقط یک ابرقهرمان جوان، بلکه تهدیدی غیرقابل پیش بینی ببینند.
اگر مردم بعدها از گذشته یا انگیزه های جین گری باخبر شوند، ممکن است رفتار او را واکنش یک نوجوان آسیب دیده تفسیر کنند. با این حال، آگاهی از دلیل یک اتفاق لزوما ترس ناشی از آن را از بین نمی برد. برای شهروندانی که اختیارشان را از دست داده اند یا شاهد آسیب دیدن دیگران بوده اند، جین همچنان نمادی از خطری تازه باقی می ماند.
گزارش های مربوط به انتخاب بازیگران جوان تر برای برخی اعضای ایکس من نیز می تواند این مسیر را تقویت کند. نام کیت کانر برای نقش سایکلاپس قطعی اعلام شده و نام کایلی اسپینی برای نقش روگ در حد گمانه زنی مطرح شده است. اگر این شخصیت ها نیز با سن و سالی پایین تر از نسخه های سینمایی دهه ۲۰۰۰ معرفی شوند، مارول می تواند تصویر نسل جوانی از جهش یافته ها را بسازد؛ نسلی که از همان ابتدا با سوءظن جامعه روبه رو است.
زمینه ای برای آینده ایکس من در مارول
در این چارچوب، «مرد عنکبوتی: روز کاملا جدید» فقط داستان یک رویارویی تازه برای پیتر پارکر نیست. این فیلم می تواند نخستین تجربه عمومی مردم با جهش یافته ها را به شکلی تعریف کند که با سابقه انتقام جویان تفاوت دارد.
اگر نخستین تصویر جامعه از جهش یافته ها با کنترل ذهن، از دست رفتن اختیار و تلفات انسانی همراه باشد، نفرت آینده از آن ها از نظر روایی قابل درک تر خواهد بود.
البته این مسیر، سرنوشت همه جهش یافته ها را تعیین نمی کند. شخصیت هایی مانند نایت کراولر یا سایکلاپس ممکن است در نگاه نخست بیشتر شبیه قهرمانان سنتی به نظر برسند.
اما تصویری که جین گری از قدرت جهش یافته ها ارائه می دهد، می تواند فضای اجتماعی لازم برای داستان های آینده ایکس من را بسازد: جامعه ای که دیگر فقط از یک مهاجم بیگانه یا ارتش شرور نمی ترسد، بلکه نگران انسان هایی است که ممکن است در هر لحظه کنترل ذهن و بدن دیگران را در دست بگیرند.
منبع اصلی: این مطلب با بازنویسی تحریریه وایدشات بر اساس مقاله ComicBook.com تهیه شده است.




WIDESHOT CONVERSATION
گفت و گو درباره این مقاله
دیدگاه های دقیق و محترمانه، گفت و گو را ارزشمندتر می کنند.با حساب کاربری خود وارد شوید تا نظرتان را برای تحریریه و دیگر خوانندگان بنویسید.
هنوز نظری منتشر نشده است
اولین نفری باشید که درباره این مقاله گفت و گو را آغاز می کند.