زیباییِ Star Trek: Strange New Worlds همیشه در این بوده که برخلاف خیلی از فرنچایزهای دیگر، میداند «استار ترک» برای هر طرفدار معنای متفاوتی دارد.در نقد فصل چهارم سریال Strange New Worlds میبینیم این سریال برای یکی «هارد ساینسفیکشن» است، برای یکی دیگر ماجراجوییهای اکشن، و برای عدهای هم آن اپیزودهای عجیب و غریب و خندهدار که امضای کار هستند. فصل چهارم این سریال با قدرت بازگشته تا ثابت کند همچنان یک «همهچیزتمام» است که میخواهد دلِ تمام سلیقهها را ببرد؛ حتی اگر این به معنای یک هرجومرجِ تمامعیار باشد.
وقتی آشفتگی، نشان افتخار میشود
به نقل از اسلش فیلم فصل سوم با یک پایانبندی نهچندان قوی ما را کمی نگران کرده بود، امادر نقد پیشتازان فضا میبینیم بدون تعارف، دوباره به همان چیزی برگشته که در آن استاد است: سعی میکند برای هر طرفداری، یک خوراک خاص داشته باشد.
شش اپیزودی که برای نقد در دسترس قرار گرفته، یک «گلچین» (Grab Bag) واقعی است. یک لحظه درگیر یک تریلرِ مرگبار و جدی هستید، لحظهی بعد با یک اپیزودِ کمدیِ سرخوشانه به خنده میافتید. سریال از جسارت نمیترسد و دقیقاً همینجاست که با دیگر آثار علمیتخیلی فاصله میگیرد؛ در Strange New Worlds، شما هیچوقت نمیدانید اپیزود بعدی چه طعمی دارد، و این دقیقاً همان چیزی است که ما از «استار ترک» میخواهیم.
کاپیتان پایک و رفقای همیشگی
خوبی فصل چهارم سریال پیشتازان فضا این است که مثل سریالهای سنگینِ دیگر، نیازی نیست هزاران ساعت پیشزمینه داشته باشید. داستانها اپیزودیک (مستقل) هستند؛ یک مشکل فضایی مطرح میشود، گرهگشایی انجام میگیرد و تیتراژ میآید.
شیمی میان بازیگران، بهویژه با رهبری انسون مونت در نقش کاپیتان کریستوفر پایک، حالا آنقدر جا افتاده که انگار سالهاست با این تیم همسفر شدهایم. آنها نه مثل «نسل بعدی» شاگرد اولهای کلاساند و نه مثل «دیپ اسپیس ناین» روحیات شکنجهدیدهای دارند؛ آنها همکارانی صمیمیاند که عاشق حل کردن دیوانهوارترین مشکلات کیهانی با خلاقیتهای عجیبوغریباند.
اسپاک تحت تأثیر مواد؟!
باید بگویم: اپیزود کمدیِ این فصل، من که یک تِرِکیِ (Trekker) کهنهکار هستم را از خنده روده بر کرد. تصور کنید ایتن پک (در نقش اسپاک) تحت تأثیر یک مادهی عجیب قرار بگیرد و آن منطق همیشگیاش را کنار بگذارد. تماشای این نسخه از اسپاک، تجربهای است که نه من انتظارش را داشتم و نه شما؛ ولی فوقالعاده است!
وقتی تنوع، پاشنهی آشیل میشود
اما بزرگترین نقطهی قوت سریال، گاهی تنها ضعفش هم هست. ۱۰ قسمت برای پوشش دادن اینهمه ایدهی رنگارنگ کافی نیست! سریال میخواهد هم علمیتخیلیِ جدی باشد، هم ادونچرِ پاپ، هم کمدیِ سطح بالا. نتیجه این میشود که هرچند همه این طعمها را میچشید، اما هیچوقت «سیر» نمیشوید. احساس نیاز به بیشتر دیدن، هم لذتبخش است و هم آزاردهنده.
جمعبندی: آیا استار ترک بدون تناقض، واقعاً استار ترک است؟
در نهایت، آیا میتوان در نقد فصل چهارم پیشتازان فضا مطرح کرد که چرا سریال در یک فصل هم به سراغ یک تریلر نوار (سیاه و سفید) درباره فاشیسم میرود، هم ناگهان بازیگران را به عروسک تبدیل میکند و هم در گنار آن، فضایی شبیه به Event Horizon میسازد؟ شاید! اما حقیقت این است که استار ترک همیشه «بهطورِ باشکوهی غیرمنسجم» بوده است. ما ۶۰ سال است که سرِ کیفیت این دنیای بیانتها با هم بحث میکنیم؛ چرا الان بخواهیم متوقفش کنیم؟
امتیاز منتقد به فصل چهارم: ۸.۵ از ۱۰
نقد سیلو فصل ۳ (Silo) | برخورد گذشته و آینده در سریال علمیتخیلی Apple TV+
سجاد عبادت دوست
تو دنیای فیلم و سریال، دنبال آثار خفن میگردم و سعی میکنم تجربهی دیدنشونو توی واید شات برای شما جذاب تر کنم.
WIDESHOT CONVERSATION
گفت و گو درباره این مقاله
دیدگاه های دقیق و محترمانه، گفت و گو را ارزشمندتر می کنند.با حساب کاربری خود وارد شوید تا نظرتان را برای تحریریه و دیگر خوانندگان بنویسید.
هنوز نظری منتشر نشده است
اولین نفری باشید که درباره این مقاله گفت و گو را آغاز می کند.