نقد قسمت چهارم فصل چهارم تد لاسو | تد برای هر مشکلی راه حلی دارد

قسمت چهارم فصل چهارم Ted Lasso دوباره یکی از همان موقعیت هایی را جلوی تد می گذارد که همیشه در حل کردنشان مهارت داشته است؛ نه یک مشکل تاکتیکی فوتبال، بلکه مشکلی بین آدم ها.

تیم زنان Richmond به چند دسته تقسیم شده است. مهاجمان با مهاجمان می گردند، مدافعان گروه خودشان را دارند و هافبک ها هم ساز خودشان را می زنند.

بازیکنان شاید در زمین یک پیراهن پوشیده باشند، ولی هنوز واقعا یک تیم نشده اند.

حالا تد باید به سبک همیشگی خودش برای این مشکل راه حلی پیدا کند.

نکته جالب این است که راه حل های Ted معمولا چیزی نیستند که از یک مربی فوتبال انتظار داریم. او کمتر سراغ تمرین بیشتر می رود و بیشتر سعی می کند آدم ها را در موقعیتی قرار دهد که خودشان راه ارتباط با یکدیگر را پیدا کنند.

البته این بار برنامه اش کمی از کنترل خارج می شود و کار تیم به دعوا، پلیس و بازداشت می رسد!

در کنار داستان اصلی، کسی که برای من این قسمت را واقعا بامزه کرده Roy Kent است. خط داستانی قرارهای او از خنده دارترین بخش های فصل چهارم تا اینجا بود و دوباره نشان داد کافی است یک مسئله احساسی را جلوی Roy بگذارید تا آن را مثل یک تمرین فوتبال حل کند.

هشدار اسپویل: از اینجا به بعد داستان قسمت چهارم فصل چهارم Ted Lasso لو می رود.

تد مشکل تیم را چطور حل می کند؟

اختلاف بازیکنان کم کم از چند بحث ساده فراتر می رود و حتی به درگیری داخل رختکن می رسد.

همین جا یکی از موقعیت های کمدی مخصوص تیم زنان شکل می گیرد. Alice حضور ندارد و Ted و Beard باید بدون اینکه حریم بازیکنان را زیر پا بگذارند وارد رختکن شوند. Ted با یک سطل روی سرش وارد می شود و Beard هم جلوی عینکش را می پوشاند.

این از آن شوخی های ساده ای است که من در Ted Lasso دوست دارم. تغییر از تیم مردان به تیم زنان حتی چیزی به سادگی وارد شدن مربی به رختکن را تبدیل به یک موقعیت تازه کرده است.

اما مشکل اصلی جدی تر است. بازیکنان بیشتر به گروه کوچک خودشان وفادارند تا به Richmond.

راه حل Ted؟

تمرین تعطیل.

بازیکنان به Crown & Anchor می روند تا در مسابقه اطلاعات عمومی شرکت کنند و تد هم اعضای گروه های مختلف را با یکدیگر مخلوط می کند.

برنامه تا حدی جواب می دهد، ولی چیزی که واقعا آنها را متحد می کند گروهی از مردان حاضر در بار هستند که نگاه تحقیرآمیزی به فوتبال زنان دارند.

ناگهان دیگر مهم نیست چه کسی مهاجم است، چه کسی مدافع و چه کسی هافبک.

حالا همه آنها Richmond هستند.

درگیری لفظی در نهایت به دعوای فیزیکی تبدیل می شود، بار خسارت می بیند و کل تیم سر از بازداشتگاه درمی آورد. شاید نتوان این را یک برنامه موفق تیم سازی دانست، ولی کافی است بازیکنان را در بازداشتگاه ببینیم.

همان آدم هایی که ابتدای قسمت تحمل یکدیگر را نداشتند، حالا کنار هم می خندند و مثل یک تیم رفتار می کنند.

Ted به هدفش رسیده، ولی نه دقیقا از مسیری که طراحی کرده بود.

به نظرم همین نکته شیوه مربیگری او را خوب توضیح می دهد. استعداد Ted این نیست که همیشه جواب آماده دارد. بیشتر اوقات شرایطی می سازد که آدم ها خودشان راه حل را پیدا کنند.

البته این بار کمی خوش شانس هم بود! چون نقشه ای که قرار بود با یک مسابقه اطلاعات عمومی تمام شود، به دعوا و بازداشت کل تیم ختم شد. سریال هم شاید کمی راحت از پیامد چنین اتفاق بزرگی عبور می کند.

Zelda Southport؛ ناجی تیم یا دردسر آینده؟

قسمت چهارم شخصیت جدید و مهمی را هم معرفی می کند: Zelda Southport.

از همان لحظه ورودش مشخص است با شخصیت معمولی طرف نیستیم. پرانرژی، تند و بی پرده است و خیلی سریع توجه Keeley را جلب می کند.

Zelda در ورزش زنان سرمایه گذاری کرده و به آدم هایی طعنه می زند که درباره حمایت از ورزش زنان حرف می زنند، ولی وقتی پای پول واقعی وسط می آید عقب می کشند.

این ادامه خوبی برای موضوعی است که فصل از چند قسمت قبل دنبال می کند. ابتدا دیدیم تیم زنان امکانات کافی ندارد، بعد سرمایه گذاران به آینده اش شک داشتند و حالا سوال این است که چه کسی حاضر است واقعا برای رشدش هزینه کند.

Keeley خیلی زود شیفته Zelda می شود، ولی Rebecca محتاط تر است.

Zelda در پایان حتی قبل از اینکه آنها کاری کنند تیم را از بازداشت بیرون می آورد. فعلا حضورش یک نعمت به نظر می رسد، ولی هنوز زود است او را ناجی Richmond بدانیم.

برای من سوال جالب تر این است که کمک چنین آدم قدرتمندی در آینده چه قیمتی خواهد داشت.

Roy Kent و ده قرار عاشقانه

با همه این اتفاقات، خنده دارترین بخش قسمت برای من مربوط به Roy بود.

Roy می خواهد دوباره با Keeley وارد رابطه شود، ولی Keeley از او می خواهد قبل از برگشتن پیش او با آدم های دیگری قرار بگذارد تا مطمئن شود واقعا Keeley را می خواهد.

در نهایت عدد ده قرار مطرح می شود.

مشکل اینجاست که Keeley یک تمرین عاطفی برای Roy تعریف کرده، ولی Roy آن را مثل ماموریت می فهمد.

ده قرار؟

پس باید هرچه سریع تر ده قرار انجام شود!

همین سوءبرداشت تمام کمدی این بخش را می سازد. Roy چند قرار را تقریبا همزمان برنامه ریزی می کند تا سریع تر عدد ده را پر کند و وقتی زن ها متوجه ماجرا می شوند، طبیعتا همه چیز خراب می شود.

جذابیت ماجرا این است که Roy یک مشکل احساسی را مثل برنامه تمرینی می بیند. Keeley از او می خواهد بفهمد واقعا چه احساسی دارد و Roy فکر می کند کافی است ده تیک در یک لیست بزند.

ولی پایان این داستان کمی همه چیز را پیچیده می کند.

بعد از ماجرای باریستا و درد زانوی Roy، خواهرش او را پیش Dr. Erin Beaumont می برد. Erin برخلاف زن هایی که Roy فقط برای کامل کردن عدد ده ملاقات کرده، جلویش می ایستد و تحت تاثیر شهرتش قرار نمی گیرد.

ظاهرا همین چیزی است که توجه Roy را جلب می کند و در پایان حتی سراغ شماره او را می گیرد.

اینجا شرط Keeley معنای جالب تری پیدا می کند. او می خواست Roy با دیگران قرار بگذارد تا مطمئن شود در نهایت باز هم او را انتخاب می کند، ولی چه می شود اگر همین قرارها باعث شوند Roy واقعا به شخص دیگری علاقه مند شود؟

برای کمدی، داستان ده قرار کاملا جواب می دهد. هنوز مطمئن نیستم برای پیش بردن رابطه Roy و Keeley هم به همان اندازه طبیعی باشد و کمی احساس می کنم نویسندگان دوباره دارند رسیدن این دو به یکدیگر را عقب می اندازند.

ولی حداقل نتیجه اش در این قسمت واقعا بامزه است.

Beard هنوز چیزی را پنهان می کند

Beard هم لحظه کوتاهی دارد که نشان می دهد پشت ظاهر عجیب و بامزه اش هنوز یک مشکل واقعی وجود دارد.

او در مسابقه اطلاعات عمومی عالی عمل می کند، تا اینکه پوستر نمایشی از Jane را می بیند و ناگهان حالش عوض می شود.

این صحنه خیلی کوتاه است، ولی یادآوری می کند Ted Lasso همیشه دوست دارد اول ما را به یک شخصیت بخنداند و بعد نشان دهد پشت آن رفتارهای عجیب چه دردی پنهان شده است.

به نظر می رسد داستان Beard و Jane هنوز تمام نشده است.

حرف آخر

قسمت چهارم فصل چهارم Ted Lasso ادامه مسیر خوبی بود که از قسمت سوم شروع شده بود.

کمدی سریال دارد دوباره جان می گیرد و مهم تر از آن، خود تیم زنان حالا شروع کرده به تولید داستان و شوخی های مخصوص خودش. دیگر تمام جذابیت فصل فقط وابسته به دیدن دوباره شخصیت های قدیمی نیست.

Roy Kent هنوز خنده دارترین شخصیت این قسمت است، ولی داستان اصلی تیم هم این بار لحظات بامزه زیادی دارد.

از طرف دیگر شیوه Ted برای متحد کردن تیم دوباره یادآوری می کند که او بیشتر از اینکه نابغه تاکتیکی فوتبال باشد، آدم ها را خوب می فهمد. گاهی برای حل یک مشکل مستقیم سراغ جواب نمی رود؛ فقط آدم ها را در موقعیتی قرار می دهد که خودشان جواب را پیدا کنند.

حتی اگر آن موقعیت در نهایت به یک دعوای بزرگ و بازداشت کل تیم ختم شود!

فصل چهارم هنوز به بهترین روزهای Ted Lasso نرسیده، ولی قسمت های سوم و چهارم نشان داده اند که سریال دارد هویت خودش را دوباره پیدا می کند. اگر Lady Greyhounds همین طور شخصیت بیشتری پیدا کنند، شاید به زودی دیگر نیازی نباشد مدام آنها را با تیم قدیمی مقایسه کنیم.

شما درباره قسمت چهارم چه فکر میکنید؟ راه عجیب Ted برای متحد کردن تیم را دوست داشتید؟