نقد قسمت سوم فصل چهارم تد لاسو | موتور کمدی بالاخره روشن شد

قسمت سوم فصل چهارم Ted Lasso را میتوان خنده دارترین و سرگرم کننده ترین قسمت فصل تا اینجا دانست. بعد از دو قسمتی که بیشتر صرف آماده کردن داستان و معرفی شرایط تازه شدند، این بار بالاخره احساس کردم موتور کمدی سریال واقعا روشن شده است.

قسمت سوم هم لحظات بامزه بیشتری دارد، هم تیم زنان کم کم دارد از یک ایده روی کاغذ به مجموعه ای از شخصیت ها تبدیل میشود و مهم تر از همه، تغییر از فوتبال مردان به زنان بالاخره دارد موقعیت هایی میسازد که در سه فصل قبلی امکان پرداختن به آنها وجود نداشت.

به نظرم یک مفهوم هم تقریبا در تمام داستان های این قسمت تکرار میشود: فرصت دادن. فرصت دادن به یک بازیکن، به یک تیم و حتی گاهی فرصت دوباره دادن به خودمان.

فوتبال زنان بالاخره دارد داستان خودش را پیدا میکند

قسمت با خبر بارداری یکی از بازیکنان تیم شروع میشود و همین اتفاق Richmond را با مشکل کمبود مهاجم روبرو میکند.

برای من این یکی از اولین جاهایی بود که احساس کردم تغییر تیم مردان به تیم زنان فقط یک ترفند برای ساخت فصل چهارم نیست. حالا سریال میتواند سراغ موقعیت هایی برود که در داستان قبلی اصلا وجود نداشتند.

بارداری یک ورزشکار حرفه ای، مادری که برای حضور در تست مجبور است فرزندش را همراه خودش بیاورد و مشکلاتی که زنان برای ادامه فوتبال حرفه ای با آنها روبرو هستند، همه میتوانند بخشی از هویت تازه این فصل باشند.

منظورم این نیست که این مسائل زنان را بازیکنان غیرقابل اتکاتری میکند. برعکس، جذابیت ماجرا این است که سریال حالا میتواند نشان دهد یک ورزشکار زن ممکن است همزمان با مسائلی روبرو شود که برای تیم مردان هیچ وقت مطرح نبود.

همین تفاوت ها اگر خوب نوشته شوند میتوانند یکی از دلایلی باشند که فصل چهارم هویت خودش را پیدا کند.

تستی که بالاخره کمدی Ted Lasso را برگرداند

وقتی تیم مهاجم کم می آورد، Alice Chilton به شوخی پیشنهاد میدهد که از مردم تست عمومی بگیرند.

مشکل اینجاست که طرف مقابلش Ted Lasso است؛ مردی که احتمالا آخرین کسی است که باید جلویش یک پیشنهاد عجیب را به شوخی مطرح کنید.

تد ایده را جدی میگیرد و همین تست عمومی تبدیل به بامزه ترین بخش قسمت میشود.

این بخش دقیقا همان چیزی بود که در دو قسمت اول کمتر حس میکردم. کمدی دیگر فقط از دیدن دوباره شخصیت های قدیمی نمی آید و خود داستان تازه هم شروع به تولید موقعیت های بامزه کرده است.

یکی نمیتواند درست بدود، یکی در زدن یک توپ ساده مشکل دارد و حضور Maria Rojas باعث میشود Beard برای چند لحظه تصور کند شاید استعداد Dani در خانواده شان ارثی باشد؛ تصوری که خیلی زود نابود میشود.

اینها از آن شوخی هایی هستند که Ted Lasso در بهترین حالتش خوب انجام میدهد؛ شخصیت ها را مسخره نمیکند، ولی از موقعیت های عجیبشان کمدی میسازد.

در نهایت Lizzie و Shannon به تیم راه پیدا میکنند.

حضور Shannon برای مخاطبی که فصل های قبلی را به یاد دارد جذاب تر هم هست. او همان دختری است که قبلا بارها در محله با Ted فوتبال بازی میکرد و حالا بعد از چند فصل واقعا فرصتی پیدا کرده تا وارد Richmond شود.

این دقیقا یکی از همان چیزهایی است که من در این قسمت دوست داشتم. Ted همیشه فقط دنبال بهترین نتیجه روی کاغذ نیست. گاهی چیزی را در آدم ها میبیند که بقیه هنوز ندیده اند.

تمام قسمت درباره یک چیز است؛ فرصت

هر چه بیشتر به قسمت فکر کردم، بیشتر احساس کردم مفهوم «فرصت دادن» تقریبا تمام داستان هایش را به هم وصل میکند.

Ted به Shannon فرصت میدهد.

Rebecca تلاش میکند اسپانسرها و مدیران را قانع کند که تیم زنان هم ارزش فرصت داشتن دارد.

Gemma باید تصمیم بگیرد آیا حاضر است دوباره به فوتبالی که پشت سر گذاشته فرصت بدهد یا نه.

و Alice در نهایت باید به Gemma فرصت حضور در زمین را بدهد.

حتی عنوان قسمت، Richmond’s Got Talent، به همین موضوع نزدیک است. شاید استعداد جایی باشد که انتظارش را ندارید و مشکل فقط این باشد که هیچ کس هنوز فرصت نشان دادنش را به آن آدم نداده است.

این نگاه دقیقا با شخصیت Ted هماهنگ است.

بخش بزرگی از موفقیت او همیشه از این آمده که قبل از قضاوت کردن درباره آدم ها، به آنها زمان میدهد. گاهی حتی بیشتر از چیزی که خودشان به خودشان باور دارند، به آنها باور دارد.

به نظرم قسمت سوم بالاخره یکی از روحیات اصلی Ted Lasso قدیمی را وارد داستان جدید کرده است.

Roy Kent هنوز برای خنداندن به چند جمله بیشتر نیاز ندارد

یکی دیگر از لحظات مورد علاقه من مربوط به Roy Kent بود.

Roy برای ارائه گزارش تیم مردان جلوی خبرنگاران میرود و تقریبا در چند کلمه و با همان ادبیات مخصوص خودش وضعیت تیم را توضیح میدهد. وقتی هم درباره آینده اش از او سوال میشود، خیلی ساده جواب میدهد که به شما ربطی ندارد.

تمام صحنه شاید چند دقیقه هم نباشد، ولی دقیقا همان نوع کمدی است که از Roy انتظار داریم.

لازم نیست برای خنده دار شدن شخصیتش موقعیت پیچیده ای طراحی شود. کافی است او را در فضایی قرار بدهید که بقیه آدم ها مجبورند مودب و دیپلماتیک باشند و بعد اجازه بدهید Roy همان Roy همیشگی باشد.

همین لحظات کوچک یکی از دلایلی بود که این قسمت برای من بیشتر از دو قسمت قبلی شبیه Ted Lasso قدیمی شد.

Rebecca این بار واقعا برای تیم زنان میجنگد

در قسمت قبل Alice از Rebecca انتقاد کرد که هنگام انتخاب سرمربی تیم زنان حتی یک زن را برای این موقعیت در نظر نگرفته است.

آن حرف به این معنی نبود که Rebecca برای زنان ارزشی قائل نیست. بیشتر نشان میداد که حتی او هم میتواند بعضی پیش فرض های قدیمی فوتبال را بدون اینکه متوجه باشد پذیرفته باشد.

قسمت سوم طرف دیگر شخصیت Rebecca را نشان میدهد.

وقتی سرمایه گذاران و اسپانسرها درباره آینده تیم زنان تردید دارند، Rebecca کسی است که برای ادامه کار تیم میجنگد.

یکی از نکات مهم این بخش برای من این بود که مسئله دیگر فقط امکانات ضعیف تیم زنان نیست. حالا خود موجودیت تیم زیر سوال است.

وقتی درباره تیم مردان صحبت میشود همه حاضرند گوش بدهند، ولی به محض اینکه بحث تیم زنان وسط می آید، ناگهان علاقه بعضی آدم ها از بین میرود.

Rebecca باید آنها را قانع کند که همیشه نمیشود فقط روی چیزی سرمایه گذاری کرد که از قبل موفقیتش تضمین شده است. گاهی برای اینکه چیزی بتواند موفق شود، ابتدا باید فرصتی برای رشد داشته باشد.

و دوباره به همان مفهوم اصلی قسمت برمیگردیم: فرصت.

Gemma؛ فرصتی که Alice باید بدهد

ورود Gemma هم به نظرم میتواند در ادامه فصل اهمیت زیادی پیدا کند.

او زمانی فوتبالیست بوده اما مسیر زندگی اش تغییر کرده و حالا سراغ حقوق رفته است. با این حال فوتبال را کاملا کنار نگذاشته و هنوز بازی میکند.

رابطه اش با Alice هم ساده نیست. آنها قبلا با یکدیگر بازی کرده اند و سخت گیری های Alice بخشی از گذشته Gemma را تشکیل میدهد.

نکته جالب اینجاست که وقتی از Alice درباره بهترین مهاجمی که میشناسد سوال میشود، اسم Gemma را می آورد.

یعنی حتی اگر رابطه خوبی با او نداشته باشد، نمیتواند استعدادش را انکار کند.

در نهایت Gemma به تیم اضافه میشود و وقتی فرصت بازی پیدا میکند، همان کسی است که میتواند نتیجه را تغییر دهد.

برای من اهمیت این اتفاق فقط در گل زدن او نیست.

Alice مجبور میشود به کسی اعتماد کند که رابطه راحتی با او ندارد و Gemma هم مجبور میشود به بخشی از زندگی اش که تصور میکرد تمام شده، یک فرصت دیگر بدهد.

این یکی از آن داستان هایی است که خیلی با جهان Ted Lasso جور درمی آید.

تیم زنان کم کم دارد شخصیت پیدا میکند

یکی از نگرانی های من از ابتدای فصل این بود که آیا بازیکنان تیم زنان میتوانند جای خالی شخصیت هایی را پر کنند که سه فصل با آنها زندگی کرده بودیم یا نه.

هنوز برای جواب دادن به این سوال زود است، ولی قسمت سوم اولین باری بود که احساس کردم تیم جدید دارد کمی جان میگیرد.

Lizzie فقط «مادری که بچه اش را سر تمرین آورده» نیست. در زمین هم بازیکن خوبی است و شخصیتی دارد که میتواند در ادامه جذاب شود.

Shannon از گذشته سریال وارد داستان اصلی شده است.

Gemma هم از همین قسمت یک پیشینه و رابطه پیچیده با Alice دارد.

این دقیقا همان چیزی است که تیم جدید به آن احتیاج دارد.

اگر بازیکنان فقط چند چهره تازه کنار زمین باشند، فصل چهارم هیچ وقت نمیتواند شیمی تیم مردان قدیمی را تکرار کند. ولی اگر هر کدام آرام آرام داستان، مشکل و شخصیت خودشان را پیدا کنند، دیگر لازم نیست نسخه زنانه Jamie یا Sam یا Dani باشند.

میتوانند تیم خودشان باشند.

حرف آخر

قسمت سوم فصل چهارم Ted Lasso برای من بهترین قسمت فصل تا اینجا بود.

نه به این دلیل که اتفاق خیلی بزرگی در آن رخ میدهد، بلکه چون بالاخره چند بخش مختلف سریال همزمان شروع به کار کرده اند.

کمدی بهتر شده، شخصیت های قدیمی هنوز بامزه اند، تیم زنان کم کم دارد هویت خودش را پیدا میکند و مهم تر از همه، تغییر فضای سریال دارد موقعیت هایی میسازد که در سه فصل قبلی امکانشان وجود نداشت.

قسمت سوم همچنین یادآوری میکند که یکی از چیزهایی که همیشه Ted Lasso را دوست داشتنی کرده، اعتقادش به فرصت دادن است. شاید کسی بهترین بازیکن تست نباشد، شاید یک تیم از نظر اقتصادی انتخاب مطمئنی نباشد و شاید کسی سال ها قبل فوتبال را کنار گذاشته باشد؛ ولی تا زمانی که فرصتی نداشته باشند، هیچ وقت نمیفهمیم چه چیزی میتوانستند بشوند.

دو قسمت اول بیشتر شبیه استارت زدن موتور بودند. قسمت سوم اولین باری است که احساس کردم ماشین واقعا شروع به حرکت کرده است.

هنوز نمیدانم فصل چهارم میتواند به بهترین روزهای Ted Lasso برسد یا نه، ولی بعد از این قسمت حداقل خیلی بیشتر از قبل دوست دارم ببینم مسیرش به کجا میرسد.

شما قسمت سوم را چطور دیدید؟ به نظرتان تیم زنان Richmond کم کم میتواند همان اندازه دوست داشتنی شود که تیم قبلی بود؟