فیلم های ترسناک شبیه Obsession برای تماشای آخر هفته!

فیلم Obsession به یکی از نمونه های قابل توجه وحشت مستقل در سال ۱۴۰۵ تبدیل شده است؛ اثری که وحشت روان شناختی را با طنزی بسیار تیره ترکیب می کند و هم زمان به موضوعاتی مانند سلطه، مالکیت و کنترل بر زنان می پردازد.

موفقیت این فیلم توجه بیشتری را به فیلمسازانی جلب کرده است که با امکانات محدود، ایده ای مشخص و لحن شخصی وارد سینمای بلند می شوند.

اگر از فضای Obsession خوشتان آمده، فیلم های ترسناک شبیه Obsession هم می توانند در ادامه برای شما جذاب باشند.

شباهت این آثار همیشه به داستان یا موجودات ترسناک مربوط نیست؛ گاهی مسیر تولید، جهش حرفه ای سازنده، لحن یا مضمون مشترک، آن ها را به گزینه هایی مناسب برای طرفداران فیلم کری بارکر تبدیل می کند.

Talk to Me؛ موفقیتی که از اینترنت به سینما رسید

Talk to Me محصول سال ۲۰۲۲ یکی از نزدیک ترین گزینه ها به Obsession از نظر مسیر تولید است. دنی و مایکل فیلیپو، سازندگان فیلم، ابتدا با ساخت ویدیوهای کوتاه کمدی و ترسناک در یوتیوب شناخته شدند.

آن ها پس از موفقیت کانال RackaRacka توانستند نخستین فیلم بلند خود را بسازند و آن را به یکی از موفقیت های مهم وحشت معاصر تبدیل کنند.

داستان فیلم درباره گروهی از دوستان جوان است که به یک دست مرموز دست پیدا می کنند؛ شیئی که امکان احضار ارواح را فراهم می کند. سرگرمی اولیه آن ها به تدریج پیامدهایی خطرناک به دنبال دارد.

این اثر، مانند Obsession، از یک عنصر فراطبیعی با خاستگاهی نامعلوم استفاده می کند و در کنار فضای ترسناک، لحظاتی با طنز تاریک دارد.

موفقیت Talk to Me برای مسیر حرفه ای فیلیپوها نیز اهمیت داشت. آن ها بعدتر فیلم Bring Her Back محصول سال ۲۰۲۵ را ساختند و نشان دادند که انتقال از تولید محتوای اینترنتی به سینمای جریان اصلی می تواند به مسیری حرفه ای و پایدار تبدیل شود.

Barbarian؛ فیلمی که با غافلگیری تماشاگران دیده شد

Barbarian محصول سال ۲۰۲۲، زک کرگر را از چهره ای شناخته شده در کمدی اسکچ به یکی از نام های مهم وحشت تبدیل کرد. فیلم با تبلیغات اولیه محدود اکران شد و بخش مهمی از توجه خود را از طریق توصیه تماشاگران به دست آورد؛

چون بخش هایی از ماهیت واقعی داستان و تغییرات لحنی آن در تریلرهای ابتدایی آشکار نشده بود.

ماجرا با ورود یک زن جوان به خانه ای اجاره ای آغاز می شود؛ خانه ای که ظاهرا هم زمان به مرد دیگری نیز اجاره داده شده است.

حضور این مرد و نشانه های نگران کننده ای که کم کم ظاهر می شوند، شرایط را پیچیده می کنند و فیلم از آنجا به بعد مسیرهایی غیرمنتظره را دنبال می کند.

Barbarian و Obsession هر دو به موضوعاتی مانند زن ستیزی، کنترل و سوءاستفاده توجه دارند، اما این مفاهیم را با داستان و لحنی متفاوت بررسی می کنند.

همان طور که Obsession می تواند سکوی پرتابی برای کری بارکر باشد، Barbarian نیز جایگاه کرگر را در سینمای وحشت تثبیت کرد؛ مسیری که با پروژه هایی مانند Weapons و Resident Evil ادامه پیدا کرده است.

Companion؛ وقتی کنترل رابطه به فناوری سپرده می شود

از نظر ایده مرکزی، Companion محصول سال ۲۰۲۵ شاید بیش از هر فیلم دیگری در این فهرست به Obsession نزدیک باشد.

این فیلم به کارگردانی درو هنکاک درباره آیریس است؛ زنی جوان که متوجه می شود در واقع یک ربات همراه است و جاش، مردی که تصور می کرد دوست پسرش است، او را در اختیار دارد.

جاش با استفاده از یک اپلیکیشن تقریبا همه چیز را درباره آیریس کنترل می کند؛ از ظاهر و صدا گرفته تا رفتار و واکنش های او.

آیریس پس از پی بردن به حقیقت، تلاش می کند از جاش و دوستانش فرار کند و به استقلال برسد، اما کسانی که او را تحت سلطه دارند، این مسیر را آسان نمی کنند.

در Obsession، کنترل خواسته های زنان از مسیر جادو انجام می شود و در Companion از مسیر فناوری. با این حال، هر دو فیلم درباره مردانی هستند که می خواهند میل، هویت و تصمیم های زنان را به مالکیت خود درآورند.

همین اشتراک مضمونی، Companion را به انتخابی طبیعی برای طرفداران Obsession تبدیل می کند.

Possession؛ کلاسیک تلخ آندژی ژووافسکی

برای کامل کردن این فهرست باید به Possession، شاهکار سال ۱۹۸۱ آندژی ژووافسکی، هم اشاره کرد. سم نیل و ایزابل آجانی در نقش مارک و آنا بازی می کنند؛ زوجی که رابطه شان در آستانه فروپاشی قرار گرفته است.

مارک متوجه می شود آنا با مرد دیگری رابطه دارد و قصد دارد از او جدا شود، اما فیلم خیلی زود از یک درام زناشویی معمولی فاصله می گیرد و وارد فضایی غریب، پرتنش و کابوس وار می شود.

Possession مانند Obsession به مسئله کنترل مردانه و نگاه مالکانه به زنان می پردازد. در فیلم ژووافسکی، بحران جدایی به بستری برای بررسی فروپاشی عاطفی و روانی شخصیت ها تبدیل می شود.

تجربه شخصی کارگردان از طلاق نیز در خوانش های مربوط به فیلم اهمیت دارد و به آن لایه ای شخصی تر می دهد.

شباهت عنوان دو فیلم به تنهایی دلیل کافی برای مقایسه آن ها نیست، اما هم پوشانی مضمونی شان قابل توجه است. با این حال، هیچ تایید مستقیمی درباره تاثیر Possession بر Obsession در متن منبع ارائه نشده است. ب

نابراین بهتر است این دو اثر را فیلم هایی همسو در پرداختن به کنترل و مالکیت بدانیم، نه اقتباس یا بازسازی یکدیگر.

جمع بندی؛ کدام فیلم را بعد از Obsession ببینیم؟

این چهار فیلم مسیرهای متفاوتی برای نزدیک شدن به Obsession پیشنهاد می کنند.

Talk to Me داستان موفقیت فیلمسازانی است که از فضای آنلاین به سینما رسیدند؛ Barbarian نمونه ای از جهش حرفه ای یک کمدین به سینمای وحشت است؛

Companion ایده کنترل را به قلمرو فناوری می برد و Possession ریشه های عمیق تر این مضمون را در یکی از آثار تاثیرگذار وحشت روان شناختی نشان می دهد.

اگر دلیل علاقه شما به Obsession ترکیب طنز سیاه و وحشت است، Talk to Me و Barbarian انتخاب های مناسبی هستند.

اگر مضمون اصلی فیلم برایتان اهمیت بیشتری دارد، Companion و Possession می توانند بحث های گسترده تری درباره اختیار، رابطه و مالکیت پیش بکشند.

منبع اصلی: این مطلب با بازنویسی تحریریه وایدشات بر اساس مقاله ComicBook.com تهیه شده است.