چرا فیلم راهپیمایی طولانی سال ها ساخته نشد؟

رمان راهپیمایی طولانی یکی از نخستین نوشته های استیون کینگ است، اما مسیر رسیدن آن به سینما بسیار طولانی تر از چیزی بود که شاید از یک اثر محبوب انتظار داشته باشیم. بر اساس گزارش واید شات به نقل از  ComicBook، نسخه اکران شده فیلم راهپیمایی طولانی در سال ۲۰۲۵ پس از چند تلاش ناموفق ساخته شد؛ تلاش هایی که پای چند فیلمساز مهم را به پروژه باز کرده بود.

سال ۲۰۲۵ برای اقتباس های سینمایی از آثار کینگ سال شلوغی بود و فیلم هایی مانند «میمون»، «زندگی چاک» و «مرد دونده» نیز در آن اکران شدند. با این حال، نویسنده گزارش راهپیمایی طولانی را بهترین اقتباس کینگ در میان این آثار می داند و حتی اشاره می کند که گروهی آن را در شمار بهترین اقتباس های سینمایی از آثار این نویسنده قرار داده اند. این ارزیابی، دیدگاه منبع است و نه یک اجماع قطعی.

رمانی با ایده ای ساده و اجرایی دشوار

داستان «راهپیمایی طولانی» در ظاهر طرحی روشن دارد: گروهی از نوجوانان وارد رقابتی در یک جهان دیستوپیایی می شوند و باید بدون توقف به راه رفتن ادامه دهند. شرکت کنندگانی که از حرکت باز بمانند، کشته می شوند. همین ایده ساده، فضای داستان را به رقابتی مرگبار در یک حکومت اقتدارگرا تبدیل می کند.

کینگ این رمان را در اواخر دهه ۱۹۶۰ نوشت، اما کتاب نخستین بار در سال ۱۹۷۹ منتشر شد. اثر پس از انتشار با استقبال منتقدان و مخاطبان روبه رو شد و از نمونه های اولیه داستان های دیستوپیایی نوجوانانه به شمار آمد؛ ژانری که چند دهه بعد به یکی از جریان های پرطرفدار ادبی و سینمایی تبدیل شد.

محبوبیت رمان باعث شد ایده اقتباس سینمایی خیلی زود مطرح شود، اما ساخت فیلم بارها به بن بست رسید. دشواری اصلی فقط انتقال فضای خشن داستان نبود؛ فیلم باید بخش قابل توجهی از درام خود را بر پایه حرکت مداوم شخصیت ها، فشار روانی و روابط میان شرکت کنندگان بنا می کرد.

تلاش جورج ای. رومرو برای ساخت فیلم

نخستین تلاش شناخته شده برای ساخت «راهپیمایی طولانی» در سال ۱۹۸۸ شکل گرفت؛ زمانی که جورج ای. رومرو برای کارگردانی پروژه در نظر گرفته شد. رومرو از چهره های مهم سینمای وحشت بود و آثاری مانند «شب مردگان زنده»، «طلوع مردگان» و «کریپ شو» را در کارنامه داشت.

با این حال، این نسخه هیچ گاه به فیلم تبدیل نشد و دلیل دقیق کنار رفتن پروژه نیز در منبع مشخص نشده است. در نتیجه، «راهپیمایی طولانی» از موج اقتباس های سینمایی آثار کینگ در دهه ۱۹۸۰، از جمله «درخشش»، «کنار من بمان» و «آتش افروز»، جا ماند. سابقه رومرو در اقتباس از آثار کینگ نشان می داد که این همکاری می توانست جالب باشد، اما نسخه او هرگز به مرحله تولید نرسید.

از فرانک دارابونت تا آندره اوورِدال

تلاش بعدی در سال ۲۰۰۷ انجام شد. فرانک دارابونت حقوق ساخت فیلم را به دست آورد؛ فیلمسازی که بیش از هر چیز با اقتباس های تحسین شده اش از داستان های کینگ شناخته می شود. «رستگاری در شاوشنک»، «مسیر سبز» و «مه» از جمله این آثار هستند.

دارابونت قصد داشت نسخه ای کم هزینه از «راهپیمایی طولانی» بسازد، اما پروژه در نهایت کنار گذاشته شد و به تولید نرسید. این اتفاق نشان می دهد که حتی سابقه موفق در اقتباس از کینگ نیز برای عبور یک پروژه از مرحله توسعه کافی نبود.

آخرین نسخه منتشر نشده ای که در گزارش به آن اشاره می شود، در سال ۲۰۱۸ شکل گرفت. در آن مقطع، نیو لاین سینما روی اقتباس رمان کار می کرد. جیمز وندربیلت، نویسنده «زودیاک»، قرار بود فیلمنامه را بنویسد و تهیه کند و آندره اوورِدال، کارگردان «آخرین سفر دمتر»، وظیفه کارگردانی را بر عهده بگیرد.

اوورِدال پیش از این با فیلم «داستان های ترسناک برای گفتن در تاریکی» توانایی خود را در اقتباس از داستان های کلاسیک وحشت نشان داده بود. با این حال، این نسخه نیز به فیلم اکران شده تبدیل نشد و پروژه سرانجام به فیلمساز دیگری سپرده شد.

چرا فرانسیس لارنس گزینه مناسبی بود؟

فرانسیس لارنس در نهایت کارگردانی نسخه سال ۲۰۲۵ را بر عهده گرفت. نکته مهم این است که «راهپیمایی طولانی» در دسته آثار فراطبیعی معمول کینگ قرار نمی گیرد. داستان بیشتر به سینمای دیستوپیایی نوجوانانه، حکومت های اقتدارگرا و رقابت های مرگبار نزدیک است.

در این زمینه، تجربه لارنس در مجموعه «بازی های گرسنگی» اهمیت پیدا می کند. او «بازی های گرسنگی: اشتعال»، «زاغ مقلد – قسمت اول» و «زاغ مقلد – قسمت دوم» را کارگردانی کرده و در دو فیلم پیش درآمد این مجموعه نیز حضور داشته است. بنابراین، لارنس پیش از ورود به پروژه کینگ با ساخت داستان هایی درباره حکومت های سرکوبگر و رقابت های مرگبار آشنا بود.

گزارش ComicBook.com استدلال می کند که همین سابقه، لارنس را به گزینه ای طبیعی برای «راهپیمایی طولانی» تبدیل کرده است. در نگاه نویسنده گزارش، نتیجه نهایی نیز نشان می دهد که این انتخاب درست بوده است. البته این بخش، تحلیل و ارزیابی شخصی منبع است و نمی توان آن را واقعیتی قطعی یا نظر همه منتقدان دانست.

جمع بندی: راهی طولانی برای یک اقتباس دشوار

مسیر طولانی این اقتباس بیش از هر چیز نشان می دهد که ساده بودن طرح داستان، لزوما ساخت فیلم را آسان نمی کند. «راهپیمایی طولانی» پیش از رسیدن به نسخه نهایی، از چند نسل فیلمساز و چند رویکرد متفاوت عبور کرد تا سرانجام به کارگردانی رسید که تجربه مستقیم تری در سینمای دیستوپیایی داشت.

منبع اصلی: این مطلب با بازنویسی تحریریه وایدشات بر اساس مقاله ComicBook.com تهیه شده است.

با ما همراه باشید!