فیلم هایی که بیشترین اسکار تاریخ را برده اند

بن هور نمونه کامل فیلمی است که عظمت تولید را با یک داستان شخصی و عاطفی پیوند می زند. مسابقه ارابه رانی فقط مشهورترین بخش فیلم نیست؛ طراحی صحنه، فیلمبرداری، تدوین و موسیقی در تمام مدت فیلم حس یک جهان تاریخی زنده را ایجاد می کنند. آکادمی نیز تقریبا در همه شاخه های فنی و اصلی به این جاه طلبی پاسخ داد. با وجود طول زیاد، فیلم هنوز برای مخاطبی که به حماسه های کلاسیک علاقه دارد، تجربه ای تاثیرگذار و تماشایی است.

تایتانیک از معدود بلاک باسترهایی است که موفقیت تجاری، محبوبیت عمومی و تحسین آکادمی را هم زمان به دست آورد. جیمز کامرون یک فاجعه تاریخی را به داستانی عاشقانه تبدیل کرد و با طراحی تولید، فیلمبرداری، تدوین و جلوه های ویژه، تماشاگر را روی کشتی قرار داد. سه نامزدی که به جایزه تبدیل نشدند، مانع از آن نشدند که فیلم با ۱۱ برد به رکورد بن هور برسد و به یکی از شناخته شده ترین برندگان تاریخ اسکار تبدیل شود.

بازگشت پادشاه تنها فیلم تاریخ در این رتبه است که هر ۱۱ نامزدی خود را به جایزه تبدیل کرد. این پیروزی در عمل تقدیر از پایان یک سه گانه عظیم بود؛ پروژه ای که داستان، طراحی جهان، جلوه های بصری و احساسات شخصیت ها را در مقیاسی کم سابقه کنار هم قرار داد. فیلم علاوه بر شاخه های فنی، بهترین فیلم، کارگردانی و فیلمنامه اقتباسی را نیز برد و نشان داد که سینمای فانتزی می تواند در مهم ترین شاخه های آکادمی هم جدی گرفته شود.

داستان وست ساید با تبدیل درگیری خیابانی به یک تراژدی موزیکال، تصویر تازه ای از اقتباس سینمایی ارائه داد. ترکیب موسیقی لئونارد برنستاین، ترانه های استیون سوندهایم، رقص و فیلمبرداری رنگی باعث شد فیلم در شاخه های هنری و فنی تقریبا بی رقیب باشد. جایزه های بازیگری مکمل برای جرج چاکیریس و ریتا مورنو نیز نشان داد که موفقیت فیلم فقط حاصل مقیاس تولید نبود و شخصیت ها نقشی اساسی در ماندگاری آن داشتند.

ژی ژی شاید امروز به اندازه سه رکورددار اصلی شناخته شده نباشد، اما در مراسم ۱۹۵۹ هر ۹ نامزدی خود را برد. فیلم نمونه ای شاخص از موزیکال های باشکوه مترو گلدوین مایر است؛ اثری که رنگ، لباس، طراحی صحنه و موسیقی را به یک نمایش چشم نواز تبدیل می کند. موفقیت صد درصدی آن در اسکار نشان می دهد که آکادمی تا چه اندازه به انسجام هنری و مهارت های تولید فیلم واکنش مثبت نشان داد.

آخرین امپراتور زندگی پویی را از شکوه دربار تا سقوط و بازتعریف هویت دنبال می کند. امکان فیلمبرداری در شهر ممنوعه، طراحی تولید عظیم و استفاده جسورانه از رنگ، فیلم را به یکی از چشمگیرترین حماسه های تاریخی دهه هشتاد تبدیل کرد. آکادمی هر ۹ نامزدی فیلم را به برد تبدیل کرد؛ از بهترین فیلم و کارگردانی تا فیلمبرداری، تدوین، لباس و موسیقی. نتیجه اثری است که تاریخ را نه به شکل یک درس، بلکه به صورت تجربه ای انسانی و بصری روایت می کند.

بیمار انگلیسی یک عاشقانه جنگی آرام و شاعرانه است که از طریق خاطره، زمان و هویت شکل می گیرد. فیلمبرداری بیابان، موسیقی گابریل یارد و تدوین میان گذشته و حال، داستانی را می سازند که بیش از حادثه بر حس فقدان تکیه دارد. ۹ برد از ۱۲ نامزدی نشان می دهد آکادمی هم به قدرت عاطفی فیلم و هم به کیفیت دقیق ساخت آن توجه کرده است. این فیلم برای مخاطب صبور، یکی از نمونه های شاخص درام عاشقانه دهه نود است.

بربادرفته از نظر مقیاس، رنگ، ستاره ها و تاثیر فرهنگی یکی از مهم ترین تولیدات هالیوود کلاسیک است. فیلم هشت جایزه رقابتی گرفت و دو جایزه ویژه نیز دریافت کرد. بازی ویوین لی و هتی مک دنیل، فیلمبرداری رنگی و طراحی تولید گسترده از دلایل اصلی موفقیت آن بودند. در عین حال، نگاه فیلم به جنگ داخلی و برده داری امروز نیازمند خوانشی انتقادی است؛ بنابراین ارزش تاریخی اثر باید در کنار محدودیت ها و ایدئولوژی زمانه اش بررسی شود.

بانوی زیبای من اقتباسی مجلل از نمایش پیگمالیون است و موفقیتش را مدیون ترکیب هوشمندانه بازی، موسیقی، لباس و طراحی صحنه است. رکس هریسون مرکز ثقل فیلم است و آدری هپبورن با حضور ستاره وار خود به الیزا دولیتل جان می دهد. هشت جایزه از دوازده نامزدی، جایگاه فیلم را در میان موزیکال های بزرگ تثبیت کرد. این اثر نمونه مناسبی برای بررسی تفاوت میان اقتباس نمایشی و روایت سینمایی است.

برای بررسی دقیق تر تبدیل یک متن ادبی یا نمایشی به فیلم، مطلب آموزش کامل اقتباس ادبی را ببینید.

آمادئوس بیش از آنکه زندگی نامه ای دقیق از موتسارت باشد، درامی درباره نبوغ، حسادت و مواجهه انسان معمولی با استعدادی دست نیافتنی است. روایت از نگاه سالیری، ساختار فیلم را شخصی و تراژیک می کند و موسیقی موتسارت بخشی از درام است، نه صرفا پس زمینه. بازی اف. موری آبراهام، طراحی لباس، صدا و کارگردانی میلوش فورمن باعث شدند فیلم هشت اسکار از یازده نامزدی بگیرد و همچنان یکی از محبوب ترین برندگان بهترین فیلم دهه هشتاد باشد.

کشمکش سالیری و موتسارت نمونه خوبی برای مطالعه شخصیت است؛ در همین زمینه راهنمای آموزش شخصیت پردازی می تواند مفید باشد.