اگر سریال شرق بهشت (East of Eden) را دیده باشید، احتمالا چهره مایک فایست برایتان آشناست. بازیگری که در نقش چارلز تراسک ظاهر شده و پیش از این هم با فیلم هایی مثل چلنجرز و داستان وست ساید توجه مخاطبان را جلب کرده بود.
نکته جالب درباره مایک فایست (Mike Faist) این است که برخلاف بسیاری از بازیگران جوان هالیوود، چندان علاقه ای به استفاده از شهرتش برای حضور دائمی در رسانه ها ندارد.
حتی زمانی که فیلم چلنجرز او را به چهره شناخته شده تری تبدیل کرد، ترجیح داد مدتی از هیاهوی سینما فاصله بگیرد.
اما این بازیگر اهل اوهایو چطور از تماشای فیلم های قدیمی و کار ساختمانی در کنار خانواده، به همکاری با استیون اسپیلبرگ و لوکا گوادانینو رسید؟
مایک فایست کیست؟
مایک فایست با نام کامل مایکل دیوید فایست (Michael David Faist)، بازیگر آمریکایی متولد ۵ ژانویه ۱۹۹۲ در گاهانا، ایالت اوهایو است. او در حال حاضر ۳۴ سال دارد و فعالیت حرفه ای خود را با بازی در تئاتر آغاز کرده است.

فایست در ابتدا بیشتر به خاطر حضور در نمایش های موزیکال برادوی شناخته می شد، اما بازی در فیلم داستان وست ساید در سال ۲۰۲۱ مسیر حرفه ای او را تغییر داد. پس از آن نیز با فیلم چلنجرز و سریال شرق بهشت توانست طیف گسترده تری از مخاطبان سینما و تلویزیون را با خود همراه کند.
او علاوه بر بازیگری، سابقه فعالیت در رقص و تئاتر موزیکال را دارد. همین پیشینه باعث شده است حرکت بدن و اجرای فیزیکی نقش ها بخش مهمی از کار او باشد. نام این بازیگر در برخی منابع فارسی به صورت «مایک فیست» نیز نوشته می شود.
کودکی مایک فایست؛ از فیلم های قدیمی تا کار ساختمانی
مایک فایست در خانواده جولیا و کرت فایست بزرگ شد. پدر و مادر او سرپرستی اش را از طریق فرزندخواندگی پذیرفتند و در شهر گاهانا در حومه کلمبوس زندگی می کردند.

خانواده فایست در زمینه املاک و بازسازی ساختمان فعالیت داشتند؛ کسب و کاری که مایک هم در دوران نوجوانی با آن بیگانه نبود.
او تابستان های زیادی را با انجام کارهای ساختمانی در کنار خانواده گذراند. شاید تصور اینکه بازیگر فیلم چلنجرز زمانی در حال تعمیر و بازسازی خانه بوده کمی عجیب باشد، اما این بخش از زندگی او اتفاقا نقش مهمی در نگاهش به کار و زندگی داشته است.
علاقه مایک به هنر از جای دیگری شروع شد: فیلم های قدیمی.
خانواده او مجموعه ای از نوارهای ویدئویی فیلم های موزیکال کلاسیک داشتند. مایک ساعت های زیادی را به تماشای آثاری مانند آواز در باران (Singin’ in the Rain) و یک آمریکایی در پاریس (An American in Paris) می گذراند.
ژن کلی و فرد آستر برای او چهره هایی شگفت انگیز بودند؛ بازیگرانی که می توانستند همزمان بازی کنند، بخوانند و برقصند.
همین علاقه باعث شد از والدینش بخواهد او را در کلاس های رقص ثبت نام کنند. مدتی بعد نیز پایش به نمایش های محلی و تئاتر کودکان باز شد.
فایست در ۱۷ سالگی، پس از پایان زودهنگام دبیرستان، تصمیم گرفت به نیویورک برود و بازیگری را جدی تر دنبال کند. پدرش او را با خودرو به نیویورک رساند. مایک بعدها اعتراف کرد که هر دو از این تصمیم می ترسیدند، اما خودش به قدری به بازیگری علاقه داشت که نمی توانست آن را کنار بگذارد.
او مدتی در آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی آمریکا (AMDA) تحصیل کرد، ولی دوره آموزشی را به پایان نرساند.
نخستین تجربه حرفه ای مهمش هم چندان باشکوه نبود. فایست در مصاحبه ای در سال ۲۰۱۷ تعریف کرد که برای اجرای نمایش White Christmas در یک سالن تئاتر همراه با صرف شام انتخاب شده بود و هفته ای ۱۵۰ دلار دستمزد می گرفت.
برای بازیگر جوانی که تازه راهش را پیدا کرده بود، همین دستمزد کم هم معنای بزرگی داشت. دست کم حالا می توانست خودش را یک بازیگر شاغل بداند.
از برادوی تا شهرت؛ نمایشی که زندگی مایک فایست را تغییر داد
مایک فایست در سال ۲۰۱۲ با نمایش موزیکال نیوزیز (Newsies) وارد برادوی شد. او در این نمایش نقش موریس دلنسی را بازی می کرد و جانشین احتمالی بازیگر نقش جک کلی نیز بود.

اما موفقیت مهم تر چند سال بعد اتفاق افتاد.
فایست در نمایش موزیکال ایوان هنسن عزیز (Dear Evan Hansen) نقش کانر مورفی را بر عهده گرفت؛ نوجوانی که مرگ او زمینه ساز بخش بزرگی از اتفاقات داستان می شود. کانر شخصیتی است که دیگران درباره او تصورهای متفاوتی دارند و شناخت واقعی اش چندان ساده نیست.
این نقش به فایست فرصت می داد شخصیتی را بازی کند که حتی وقتی حضور مستقیمی در صحنه ندارد، بر زندگی دیگران تاثیر می گذارد. بازی در چنین نقشی تنها به خواندن و اجرای درست دیالوگ محدود نمی شد.
اجرای او سرانجام نامزدی جایزه تونی سال ۲۰۱۷ را در بخش بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در یک نمایش موزیکال به همراه داشت.
فایست همچنین به عنوان یکی از خوانندگان اصلی آلبوم گروه بازیگران نمایش، در جایزه گرمی سال ۲۰۱۸ برای بهترین آلبوم تئاتر موزیکال سهیم بود.
با این حال، موفقیت در تئاتر به معنای خداحافظی او با صحنه نبود. او در سال ۲۰۲۳ نیز در اجرای نمایشی کوهستان بروکبک (Brokeback Mountain) در لندن، نقش جک توئیست را در کنار لوکاس هجز بازی کرد.
برای فایست، تئاتر فقط سکوی رسیدن به سینما نبود؛ بخشی از هویت حرفه ای او باقی ماند.
فیلم ها و سریال های مایک فایست؛ از داستان وست ساید تا چلنجرز
پیش از آنکه مایک فایست با فیلم های بزرگ شناخته شود، در چند پروژه مستقل حضور داشت. یکی از آنها فیلم The Grief of Others محصول ۲۰۱۵ بود که در آن نقش گوردی جوینر را بازی کرد. همچنین در فیلم Wildling محصول ۲۰۱۸ حضور داشت.

در تلویزیون نیز سریال Panic محصول ۲۰۲۱ از نخستین نقش های قابل توجه او بود. فایست در این مجموعه نقش داج میسون را بازی می کرد؛ جوانی که در رقابتی خطرناک شرکت می کند.
اما سه فیلم بیش از سایر آثار او در شناخته شدنش تاثیر داشتند.
داستان وست ساید (West Side Story) محصول ۲۰۲۱
استیون اسپیلبرگ در بازسازی موزیکال مشهور داستان وست ساید، نقش ریف را به مایک فایست سپرد. ریف رهبر گروه جت هاست؛ جوانی سرسخت و پرخاشگر که رابطه نزدیکی با تونی دارد و درگیری میان دو گروه خیابانی برایش مسئله ای شخصی است.

فایست باید شخصیتی را بازی می کرد که همزمان اهل نمایش قدرت، رقص و خشونت است. سابقه طولانی او در تئاتر موزیکال برای چنین نقشی امتیاز مهمی بود.
داستان وست ساید او را به مخاطبان گسترده تری معرفی کرد و نامزدی جایزه بفتا در بخش بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برایش به همراه داشت. همکاری با اسپیلبرگ نیز نقطه مهمی در کارنامه بازیگری بود که تا چند سال قبل بیشتر روی صحنه تئاتر دیده می شد.
چلنجرز (Challengers) محصول ۲۰۲۴
اگر داستان وست ساید نام مایک فایست را به سینمای جریان اصلی معرفی کرد، چلنجرز باعث شد مخاطبان بیشتری درباره او صحبت کنند.

او در فیلم لوکا گوادانینو نقش آرت دونالدسون را بازی می کند؛ تنیسوری حرفه ای که رابطه پیچیده ای با همسرش تاشی، با بازی زندایا، و دوست قدیمی اش پاتریک، با بازی جاش اوکانر، دارد.
آرت در ظاهر شخصیتی آرام تر و کنترل شده تر از پاتریک است، اما این آرامش همه چیز را درباره او توضیح نمی دهد. روابط عاطفی، رقابت ورزشی و احساس ناامنی در زندگی این شخصیت به یکدیگر گره خورده اند.
فایست در این فیلم فرصتی پیدا کرد تا با تغییرات رفتاری و زبان بدن، بخش هایی از شخصیت آرت را نشان بدهد که در دیالوگ هایش بیان نمی شوند.
چلنجرز موفقیتی مهم برای او بود، اما شهرت تازه یک نتیجه غیرمنتظره نیز داشت: فایست تصمیم گرفت سرعت فعالیت های رسانه ای و حرفه ای خود را کمتر کند.
موتورسواران (The Bikeriders) محصول ۲۰۲۴
مایک فایست در فیلم موتورسواران ساخته جف نیکولز، نقش دنی لیون را بازی می کند؛ عکاسی که زندگی اعضای یک باشگاه موتورسواران را ثبت می کند.

در این فیلم، برخلاف چلنجرز، شخصیت او بیشتر نقش یک مشاهده گر را دارد. دنی با دوربین و مصاحبه هایش به مخاطب کمک می کند دنیای موتورسواران و روابط میان آنها را بشناسد.
نکته جالب اینکه فایست برای شناخت بهتر این شخصیت با دنی لیون واقعی دیدار کرد و کار با دوربین عکاسی او را آموخت.
در میان دیگر آثارش نیز می توان به فیلم پینبال: مردی که بازی را نجات داد (Pinball: The Man Who Saved the Game) اشاره کرد؛ اثری که در سال ۲۰۲۲ نخستین بار نمایش داده شد و سال ۲۰۲۳ به اکران عمومی رسید.
او در این فیلم نقش راجر شارپ جوان را بازی می کند؛ مردی که در لغو ممنوعیت دستگاه های پینبال در نیویورک نقش داشت.
مایک فایست در سریال شرق بهشت (East of Eden)
سریال شرق بهشت در ۱ اکتبر ۲۰۲۶ از نتفلیکس منتشر شد. این مجموعه هفت قسمتی اقتباسی از رمان مشهور جان اشتاین بک است و زویی کازان نویسندگی و هدایت خلاقانه آن را بر عهده داشته است.

مایک فایست در این سریال نقش چارلز تراسک را بازی می کند. چارلز برادر ناتنی آدام تراسک با بازی کریستوفر ابوت است؛ دو شخصیتی که رابطه آنها تحت تاثیر احساسات خانوادگی، رقابت و نیاز به تایید پدر قرار دارد.
فلورنس پیو نیز در نقش کتی ایمز ظاهر شده؛ زنی که ورودش به زندگی این خانواده، روابط میان شخصیت ها را دگرگون می کند.
برای شناخت جذابیت نقش چارلز، لازم نیست داستان سریال را لو بدهیم. کافی است بدانیم او شخصیتی است که بخش بزرگی از زندگی اش زیر سایه احساس دوست داشته نشدن قرار دارد.
فایست در مصاحبه با مجله People توضیح داده بود که چارلز را فردی آسیب دیده و پیچیده می بیند که ابتدا برای جلب محبت پدر و سپس برای ترمیم رابطه با برادرش تلاش می کند.
داستان حضور مایک در این پروژه هم جالب است. زویی کازان شخصا با او تماس گرفت و پیشنهاد همکاری داد. این دعوت برای فایست اهمیت خاصی داشت، چون او از دوران جوانی فیلم های الیا کازان، پدربزرگ زویی، را تماشا و مطالعه می کرد.
الیا کازان در سال ۱۹۵۵ نسخه سینمایی شرق بهشت را با بازی جیمز دین ساخته بود.
فایست برای ایفای نقش چارلز به سراغ رمان رفت و به تدریج ارتباط عمیقی با این شخصیت پیدا کرد. حضور او در این مجموعه را می توان ادامه علاقه اش به نقش هایی دانست که رفتارشان ساده است، اما شناخت انگیزه هایشان نه.
زندگی شخصی مایک فایست؛ خانواده، روابط عاطفی و فاصله از شهرت
مایک فایست درباره همه جنبه های زندگی خصوصی خود صحبت نمی کند، اما بخش هایی از رابطه اش با خانواده را در مصاحبه های مختلف توضیح داده است.
او در نوجوانی با مادر بیولوژیکی خود آشنا شد. خانواده مادرش ارتباط نزدیکی با هوانوردی داشتند و همین آشنایی باعث شد مایک به پرواز علاقه مند شود. او بعدها گواهینامه خلبانی گرفت و این علاقه را راهی برای نزدیک تر شدن به اعضای خانواده مادری خود توصیف کرد.
ارتباط او با پدرخوانده اش، کرت فایست، نیز اهمیت زیادی داشت. مایک در سال ۲۰۲۱ به اوهایو برگشت تا به خانواده اش نزدیک تر باشد؛ زمانی که پدرش با بیماری دست و پنجه نرم می کرد. کرت در دسامبر ۲۰۲۳ درگذشت.
فایست در سال های اخیر درباره علاقه اش به تعمیر خانه، زندگی عادی و حفظ فاصله از فضای دائمی تبلیغات هالیوود صحبت کرده است. او در مصاحبه سال ۲۰۲۶ با GQ از دشواری از دست دادن گمنامی گفت؛ چیزی به ظاهر ساده مانند رفتن به کافه محله و صحبت کردن با غریبه ها، بدون آنکه کسی او را بشناسد.
اما درباره همسر یا روابط عاشقانه مایک فایست چه می دانیم؟
تا زمان نگارش این مقاله، خبر معتبر و تایید شده ای که ازدواج او یا هویت همسرش را مشخص کند، در منابع بررسی شده وجود ندارد. بنابراین نمی توان با اطمینان ادعا کرد که ازدواج کرده یا مجرد است.
درباره روابط عاطفی او نیز بهتر است به جای شایعات اینترنتی، به اطلاعاتی اکتفا کنیم که خودش به صورت عمومی تایید کرده است.
جوایز مایک فایست و پروژه های آینده او
مایک فایست تا امروز چند موفقیت مهم در تئاتر و سینما داشته است. نامزدی جایزه تونی سال ۲۰۱۷ برای نمایش Dear Evan Hansen، دریافت جایزه گرمی سال ۲۰۱۸ به عنوان یکی از اعضای گروه آلبوم همین نمایش و نامزدی بفتای ۲۰۲۲ برای فیلم West Side Story از مهم ترین آنها هستند.
او همچنین همراه با گروه اجرای Dear Evan Hansen برای اجرای تلویزیونی قطعه You Will Be Found در برنامه Today، در جایزه امی روزانه سال ۲۰۱۸ سهیم بود.
با وجود این موفقیت ها، فایست ظاهرا علاقه ای ندارد صرفا برای حفظ شهرت، پشت سر هم پروژه انتخاب کند. او در مصاحبه های سال ۲۰۲۶ توضیح داده که پس از موفقیت چلنجرز به فرصتی برای بازنگری در اولویت هایش احتیاج داشته است.
در اکتبر ۲۰۲۶ نیز خبر حضور او در فیلم The Maid of Orleans منتشر شد؛ پروژه ای به نویسندگی و کارگردانی سارا الیزابت مینتز که مود آپاتو هم از بازیگران آن است.
داستان درباره زن جوانی است که در یک پروژه سینمایی فرانسوی با موضوع ژاندارک، دستیار کارگردانی پیچیده و دشوار می شود. هنوز تاریخ اکران قطعی این فیلم اعلام نشده است.
به نظر می رسد مایک فایست ترجیح می دهد انتخاب نقش بعدی اش به اندازه موفقیت نقش قبلی برایش اهمیت داشته باشد.
برای بازیگری که از تئاترهای کوچک و دستمزد هفتگی ۱۵۰ دلار به همکاری با اسپیلبرگ و گوادانینو رسیده، این انتخاب شاید عجیب به نظر برسد. اما با شناختی که از زندگی و مصاحبه هایش به دست می آید، چندان دور از انتظار نیست.
منابع
- Netflix Tudum — بازیگران سریال شرق بهشت
- IBDB — کارنامه مایک فایست در برادوی
- GQ — مصاحبه مایک فایست در سال ۲۰۲۶
- People — خانواده مایک فایست
- People — نقش مایک فایست در شرق بهشت
با واید شات همراه باشید!
سوالات متداول
مایک فایست چند سال دارد؟
مایک فایست متولد ۵ ژانویه ۱۹۹۲ است و در نوامبر ۲۰۲۶، ۳۴ سال دارد.
مایک فایست اهل کجاست؟
مایک فایست اهل شهر گاهانا در ایالت اوهایوی آمریکاست و دوران کودکی خود را در همین شهر گذرانده است.
مایک فایست در سریال شرق بهشت چه نقشی دارد؟
او در سریال East of Eden محصول ۲۰۲۶ نتفلیکس، نقش چارلز تراسک، برادر ناتنی آدام تراسک با بازی کریستوفر ابوت را ایفا می کند.
معروف ترین فیلم های مایک فایست کدامند؟
از آثار شناخته شده او می توان به داستان وست ساید (West Side Story)، چلنجرز (Challengers)، موتورسواران (The Bikeriders) و پینبال (Pinball: The Man Who Saved the Game) اشاره کرد.
آیا مایک فایست ازدواج کرده است؟
تا نوامبر ۲۰۲۶، اطلاعات معتبر و تایید شده ای درباره ازدواج یا هویت همسر مایک فایست در منابع بررسی شده وجود ندارد. او معمولا زندگی عاطفی خود را از فضای عمومی دور نگه می دارد.




WIDESHOT CONVERSATION
گفت و گو درباره این مقاله
دیدگاه های دقیق و محترمانه، گفت و گو را ارزشمندتر می کنند.با حساب کاربری خود وارد شوید تا نظرتان را برای تحریریه و دیگر خوانندگان بنویسید.
هنوز نظری منتشر نشده است
اولین نفری باشید که درباره این مقاله گفت و گو را آغاز می کند.